Een dag uit mijn leven in 2025

Eigen opdracht MINOR Concept & productdevelopment

Als men aan mij vraagt hoe mijn leven eruit ziet in het jaar 2025 beginnen er in mijn hoofd allerlei technische scifi achtige beelden te ontstaan zoals vliegende auto's, werkende robots, holigrafisch projecties en allerlei andere processen zijn geautomatiseerd. Maar of dat werkelijk onze toekomst is, durf ik niet te zeggen. Onze technologische ontwikkeling zit op dit moment in een sneltrein maar wie zegt dat er niet een keertje aan de noodrem wordt getrokken. Misschien gaat het juist wel accelereren en gaat het straks allemaal nog sneller dan vandaag de dag. Hieronder mijn blik op de toekomst zoals ik die het liefst zou willen hebben in het jaar 2025.

Het is dinsdag 15 april 2025 als om 8 uur de wekker naast mijn bed wakker afgaat. Door de toegenomen hoeveelheid verkeer ga ik tegenwoordig niet meer zo vaak naar zaak. Daarom heb ik besloten om vandaag thuis te werken. Ik roep tegen Sheilla (mijn huiscomputer), dat ik twee cappuccino met suiker wil hebben. Sheilla is een van de eerste generatie centrale huiscomputers die je overal in het huis kan oproepen. Dus als ik bijvoorbeeld het licht wat minder fel wil of de kachel wat lager wil hebben hoef ik daar geen lichamelijke arbeid voor te doen. Ik zeg het, en het gebeurt gewoon.

Het is 8:33 en de cappuccino heeft zijn werk goed gedaan. Ik loop richting de werkkamer om het een en ander door te nemen want over enkele minuten heb ik een vergadering met een paar van mijn collega's. Enkele minuten nadat ik voet in de werkkamer heb gezet gaat het licht uit in de hal. Sheilla doet altijd netjes het licht uit op plaatsen waar ik me op dat moment niet bevind in het huis. Dat bespaart weer energie en schijnt beter voor het milieu te zijn. Vandaag heb ik zin om in een rustige avondzon te werken dus vraag ik sheilla om de VirtualEnvironmentSystem (omgevingssfeersysteem) daarop in te stellen zodat ik rustig kan gaan zitten werken.

De vergadering loopt tot zijn einde, het is ondertussen net 11:07 uur. Blijkbaar hadden meerdere collega's hetzelfde idee gehad om vandaag thuis te blijven want ik had maar liefs 3 schermprojecties nodig om iedereen te zien. Gelukkig heb ik een aardige grote muur waarop alles geprojecteerd kan worden. Ik besluit even de benen te gaan strekken en wat frisse lucht op me te nemen. Ik bedenk me ineens dat ik nog wat eten in huis moet halen en zie het als een mooie gelegenheid om even het huis te verlaten. Ik geef Sheilla het commando om alles af te sluiten en te beveiligen. Ik loop naar de garage waar mijn PAL-V staat, deze vliegende auto is nu al meer dan 5 jaar mijn eigen bezit en ik ben er nog steeds heel erg blij mee. Ik heb er destijds aardig wat voor moeten doen om het vliegbrevet te halen. Maar het was de moeite zeker waard. Net als vroeger in de cabriolet kan ook het dak van de PAL-V open alleen zit er dan wel een snelheidsbeperking op van 30 km per uur op. Dat maakt vandaag niet uit en zo kom ik toch een beetje aan mijn frisse lucht.

Het is 11:42 als ik mijn bolide netjes aan de grond heb gezet en de boodschappen in de koelkast heb gezet. Ik besluit nog even een uurtje aan mijn werk te gaan want de baas had graag aan het einde van de week een mooi grafisch ontwerp opgeleverd willen hebben. Gelukkig werk ik thuis veel sneller dan op de zaak, zal wel iets met de creatieve geest te maken hebben. De laatste tijd werk ik erg veel met HolyFiles om elektronische zaken netjes op een rijtje te krijgen. Ik activeer HolyFiles en vanuit het niets staan er allemaal digitale documenten in holografische projecties om mij heen. Het mooie van het systeem dit is dat alles bij elkaar word opgeslagen. Eindeloze opslagcapaciteit (heel veel in ieder geval) en zo snel dat je brein het af en toe niet bij kan houden. En dat systeem wordt allemaal gecontroleerd door Sheilla, die naam heb ik haar trouwens zelf gegeven, want ik vond DHC117-A (orginele naam) een beetje raar klinken.

Eten doe ik meestal rond 13:00 want dan heb in ochtend lekker door kunnen werken en dan heb ik ook echt honger. Vandaag ga ik lekker een broodje gezond maken van alle biologische producten die ik vanochtend heb gekocht. Tegenwoordig smaakt echt alles naar plastic en zit het helemaal vol met kleur-en-smaakstoffen (vooral de sla) dus kies ik bewust voor echt natuurlijk voedsel. Na mijn middag eten besluit ik nog even door te gaan met dat ene ontwerp waarmee ik 's ochtends mee in me hoofd zat af te maken voordat ik dat ben vergeten.

Ondertussen geeft Sheilla door dat het na 19:00 is en ik ben de tijd dus helemaal vergeten. Het werk heeft er in ieder niet onder geleden en ik besluit er voor vandaag een punt achter te zetten. Ik zie op mijn workingIndicator dat de rest van mijn collega's de hoop al hebben opgegeven (op een paar enkele na). Het is een goede dag geweest en ik ga even die film kijken die ik laatst heb gedownload voor maar 15 credits. Na anderhalf uur hou ik het voor gezien en geef ik Sheilla het seintje de boel af te sluiten. Ik vraag mezelf af of ik morgen naar het werk zal gaan, of dat ik hier verder ga. Eigenlijk weet ik het antwoord al maar toch besluit ik er nog een nachtje over te slapen.